Van de voorzitter… Februari-nieuws

Alle jaren dat ik in het onderwijs werkte, vond ik de kerstvakantie een heerlijke periode. Zeker als kerstmis ‘gunstig’ viel, net zoals in 2017. Dan heb je na nieuwjaar nog een aantal dagen helemaal vrij voordat je weer aan het werkt begint. Ik ben nu gepensioneerd, dus die vrije dagen zijn minder kritisch.

Ik werd gebeld door mijn overbuurvrouw of ik tussen 12 en 3 uur zou kunnen oppassen op haar 2 zieke dochters uit groep 5 en groep 7. De twee waren niet al te ziek en vonden het gezellig te lezen, voor te lezen en zeker te puzzelen toen ik van de meegebrachte Volgens Bartjens de middenpagina’s opensloeg. Ik wist van hun hun rapporten, dat ze goed waren in rekenen-wiskunde. Ik las een puzzeltje voor en pakte papier om te schrijven. Met aan weerszijde een (ziek) meisje gaven ze me aanwijzingen wat ik moest opschrijven. Soms bedacht één van beiden een antwoord. Ik antwoordde dat ik het ook niet wist, maar dat we het wel konden nagaan. Al snel zagen ze dan in dat het niet het goede antwoord was, maar zagen wel een andere mogelijkheid. Al pratend en schrijvend waren we aardig aan het ‘probleem oplossen’: ‘Wat weet je? Wat wordt er eigenlijk gevraagd? Wat bedoelen ze daarmee? Wat kun je allemaal concluderen uit wat je weet?’ Ze hadden al snel in de gaten dat goed opschrijven veel houvast kon geven. Bij een volgend vraagstukje zei er één meteen: ‘Eerst goed opschrijven wat we weten’. Ik schreef en hielp ze een beetje door te laten zien hoe je kunt noteren. Na een uur hadden we een aantal problemen opgelost en stopten we. Ze vertelden er trots over aan hun moeder die thuiskwam.

Het was een mooi voorbeeld van het toepassen van hogere orde vaardigheden: een probleem oplossen. Dat vraagt om durven te beginnen, fouten maken, schrijven, proberen met een eenvoudig getal, naar elkaar luisteren. Als je deze vaardigheden overziet, snapt iedereen dat dit vormende vaardigheden zijn die je kunt gebruiken in je verdere lezen. Niet alleen bij rekenen-wiskunde, maar dat is wel bij uitstek het vak waar je deze vaardigheden kunt ontwikkelen. Tenminste als we daar tijd voor nemen in het onderwijs. Natuurlijk is het met een groep van 28 kinderen wel iets anders dan met twee zieke, slimme buurmeisjes. Maar toch, gewoon doen. Je zult verbaasd zijn wat ze kunnen. En soms zie je ineens andere kinderen dan de ‘goede rekenaars’ een belangrijke rol vervullen. Zeker als je iets doet met ruimtefiguren.

Waarom dit hele verhaal? In Volgens Bartjens jaargang 37 nummer 3 vindt u een tekst over de visie van de NVORWO op het reken-wiskundeonderwijs van de hand van bestuurslid Kees Hoogland. Nu ook toekomst-gericht geformuleerd, omdat het ontwikkelteam van Curriculum.nu bouwstenen gaat formuleren die mogelijk voor de toekomstige kerndoelen dienen. Wat hebben leerlingen in de toekomst nodig om in de maatschappij te kunnen functioneren, in een beroep te kunnen werken en mogelijk zelf een bijdrage aan nieuwe ontwikkelingen te kunnen leveren? Dan is het mooi als leerlingen niet alleen kunnen rekenen, maar ook geleerd hebben problemen op te lossen, te redeneren, samen te werken, te communiceren, creatief te zijn en bovenal kritisch te denken. Daar heb je natuurlijk basisvaardigheden voor nodig en met die ingrediënten kun je verder. En dan gaat het om een balans. Een sleutelwoord wat mij betreft bij de ontwikkelingen.  We houden u op de hoogte.

Een grote wens: probeer eens wat uit met een groep en laat het ons weten. Veel plezier met dat proberen. Ik weet zeker dat uw leerlingen ervan zullen genieten. Een goed creatief jaar gewenst.

U kunt me altijd mailen.

Francis Meester,
Voorzitter NVORWO

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.